مادران

مادران از بلوغ رنج‌ها زاده شدند
تو از نمود ماه
در هزاره‌ی اسفار.
کبوتران
همسرانِ کمانه و کاشی‌اند
ستارگان
همسرايانی در تکلم کهکشان.

سفرها فراوان و
گامها کودکانند.
آه انسان قدمها و آينه!
از هستی و حوصله
حرفی اگر باقی‌ست،
می‌خواهم برهنه بميرم
برهنه همچون نام تو
که تکرار زمزمه‌اش
تاوان رنج رسولان است.