شب کفتار

آه ای شب ِ کفتار!
بی پولک و ستاره بمیری
بی چراغ و نیلوفر.
که این جا
در آستانه ی علف
رکوع باد
توفان آخر نیست.

اکنون
عطسه مکن ای حباب!
من از این خانه
سفر نخواهم کرد
من از این شوق ِ بی گریه به خویش،
گمان ِ بد نخواهم برد.
در صبر سایه ها
گیسو به آواز  ِ ایوب سپرده ام.

آه ای حشرات!
بی پولک و ستاره بمیرید،
بی چراغ و نیلوفر.