سِجل

مردگان، ترانه‌های ناتمام جهانند،
و ما زاده‌شديم تا ترا و ستارگان را
در يک پياله‌ی مالامال زمزمه کنيم.

ما که خود سرآغاز آن بی‌نهايت مقدوريم.

زندگان، ترانه‌های ناسروده‌ی جهانند،
و ما زاده شديم تا مردگان گمنام را
در چشمهای زرنيخ و زنجفيل گريه کنيم.

ما که خود پايان آن سرآغاز محتوميم.