روا

در این دقیقه که پایان جهان من و توست
من از یادآورد بوسه‌های بسیارم
نه شرمنده‌ی کودکان و
نه دلواپسِ آبروی آینه‌ام.

در این دقیقه که پایان جهان من و توست
هر آب رفته به جوی را
نه جانبِ دریا و نه آن دوایر مقصود
تنها من از چشم این آبروی و
دلِ این کودکان،
عموی آب و انعکاس شکفتن بودم،
والله همین و خلاص!