ترانه ی پنجم - الف

عطرِ آرامِ عبورشان هنوز
تا بالادستِ دره‌ها پیداست.
از همین راه رفته‌اند حتما.

حالا یک طورِ دیگر
از رَدِپایشان
به سرمنزلِ پروانه می‌رسیم
راه‌باریکه‌های دنباله‌دارِ پاییزی
هنوز هم
پُر از عطرِ عبورِ آشنایانی‌ست
که سالها پیش
از یادِ بی‌مرورِ مردمان رفته است.

ای کاش
پسرانِ ماه وُ دخترانِ چشمه‌نشین می‌دانستند
بالادستِ دره‌ها پیداست اگر هنوز
هم از رَدِ روشنِ ستارگانی‌ست
که دیگر از جنوبِ شرقیِ شب
به خانه باز نمی‌آیند.