ترانه ی هفدهم - هـ

امروز
همان روزِ پس کی‌بیایِ باران است
امروز
چشم‌های بی‌باورِ بسیاری را
در خوابِ گریه‌های خود خواهم شُست
امروز
تابوتِ تمام ترانه‌های من
به آیینِ الوداع
از برابرِ خاموشانِ خسته خواهد گذشت.

دیگر تمام شد
دیگر نگرانِ کتاب‌سوزانِ مزرعه‌ی ماه وُ
کربلایِ کلماتِ تشنه نخواهم بود.

در این خوابِ خیس
غزل‌ها از غسلِ گریه گذشته است،
تا نوبت به ترانه‌های من رسیده ... "تیامی!"