ترانه ی هشتم - هـ

همین است که هست
مرا ری‌رایِ رفته باز نهاد و
تو را ... ترانه‌خوانی
که خواب از دو دیده‌ی بامداد گرفته بود.

هی دخترِ هفت دریایِ پری‌پوش!
سرانجام دیدی
در تحمل این مویه و نابه‌هنگامیِ این همه مگو
مساوی شدیم.