ترانه ی نوزدهم - شین

آسوده از آواز این و آن
یعنی جایِ کوچکِ دوری هم نیست
من خودم را بردارم از دستِ این همه بگریزم برای خودم؟
فقط سیاره‌ی سبزِ بی‌نامی کنار بید و سکوت و هوا،
همین!

یکی از دلایلی که هر وقت کسی زنگ می‌زند
دخترم می‌گوید بابا خواب است،
همین فرار از بیداریِ بی‌شفایِ شب و روزِ شماست.

من از بگومگویِ این همه باد وُ
وزیدنِ بی‌اجازه‌ی این همه واژه می‌ترسم.

فقط سیاره‌ی کوچکی
جایی، بید، بادیه‌ای!
این که انتظارِ عظیمی از آزادیِ آدمی نبوده، نیست!