ترانه ی نوزدهم - ز

این‌جا همه چیز درست
همه چیز عالی، بی‌نظیر، درست!
همان کلمه‌ی دُرُست، دُرُست است.

در شُرُفِ وقوعِ همین واژه‌ها بود
که دیگر هیچ اتفاقی از کتابِ کهنه رُخ نداد.

به قول قدیمی‌ها:
آه ... مُغانِ عالی‌مقام!
تمامِ زمستانِ امسال
من یک درختچه ندیدم
که پتوپیچِ کوچه‌ی باد نباشد.

شما خبر ندارید
ورنه صغیر و کبیر
سرگرمِ خوابی خوش از گلستان و گهواره‌اند.
حتی حقوقِ پشه و
سهمِ پروانه هم محفوظ است.
حالا باد هم فهمیده که پُشتِ هر چینه‌ای
چراغی هست.
آه ... ستمدیدگانِ نمک‌نشناس!
کُفرانِ کلمه که دشوار نیست
حاشا چه می‌کنید
شب دارد از ظلمتِ یلدا یاد می‌گیرد
نور ... فقط یک هجای روشن دارد
دیگر چه مرگتان است
که این همه هی
از چیزی شبیه به نام زندگی سخن می‌گویید؟

این‌جا همه چیز درست
همه چیز عالی، بی‌نظیر، درست
همان کلمه‌ی دُرُست، دُرُست است
تنها این ما شاعرانِ بی‌طناب و ترانه‌ایم
که دروغ می‌گوییم!