ترانه ی دهم - ر

مسلم است
بعد از ربودنِ آن همه مروارید
دیگر می‌دانیم پریانِ دورترین دریاها
کی به خوابِ‌ صدف می‌آیند.

ما هم یک شَبه شاعر نشدیم
سال‌هاست که با هزاران مُرده‌ی خویش
از خوابِ معجزه به جوارِ این رویا رسیده‌ایم.

حالا پاورچین و پنهان‌تر از نمازِ هوا بیا
بینِ راه ... رازهای برهنه‌ی بسیاری هست
که از میلِ‌ پروانه شدن
چشم به راهِ سرنوشتِ سیاوش‌اند.

شگفتا!
عاشقانِ به دریا رفته را
همیشه جانشینانی هست!