تابوت‌ها

احتمالا یک عده بعد از ما
هی بی‌هوده از خوابِ خَتمی‌ها سخن خواهند گفت،
از شقایقِ شُسته وُ
از اخلاقِ روشنِ آب سخن خواهند گفت،
اما ابدا
به این همه نوحه‌ی نانوشته نیازی نیست.
نه کوپن، نه پلاک، نه جیره،‌ نه جهان ...!
فقط فراموشمان کنید.
ما هیچ نیازی به یادآوردِ باد و بی‌هودگی نداریم:
بی‌نام، بی‌سنگ، بی‌نشان، بی‌گور،
فقط فراموشمان کنید.

لطفا به این عده‌ی عجیب بگویید
نگرانِ کارتون‌خواب‌های خسته نباشید،
تابوت‌های بی‌شمارِ ما
- تا هزار زمستانِ زمهریر -
اجاقِ هر دو جهان را گرم خواهد کرد.
همین برای ما کافی‌ست
فقط فراموشمان کنید.

یک شب ما
همه‌ی ما
از گورهای غبارگرفته‌ی خود برمی‌خیزیم
می‌آییم
نام‌های ساده‌ی خویش را
از پیشانیِ کوچه‌ها، راه‌ها و میدان‌ها
پاک می‌کنیم
و باز گریه در آستینِ آسمان
به بی‌مزاریِ ماه بازمی‌گردیم.
همین برای ما کافی‌ست
فقط فراموشمان کنید.