از هر چه گفتن بوسه

یک صبحِ زود
یک صبحِ قشنگ خواهیم رفت
همان طرف‌های دورِ آشنا خواهیم رفت.

می‌گویند آنجا
کوچه‌هایی دارد عجیب،
غرقِ نور و سلام و تبسم وُ
هر چه شما بخواهید!

می‌گویند آنجا
نسترن‌ها نماز می‌خوانند
آب، اهل آوازِ رفتن است
و ملایکی بی‌سوال
پیاله‌های پُر از می را
بر چینه‌های ستاره چیده‌اند،
هوا خوش است و کلمات،
همه‌ی کلمات از هر چه گفتنِ بوسه آزادند!